มาตรา
172 แจ้งข้อความอันเป็นเท็จ
-แก่พนักงานอัยการ พนักงานสอบสวนหรือเจ้าพนักงานผู้มีอำนาจสืบสวนคดีอาญา
-ซึ่งอาจทำให้ผู้อื่นหรือประชาชนเสียหาย
หลัก · ความผิดตาม ม.172 ต้องเป็นการแจ้งข้อความอันเป็นเท็จเกี่ยวกับความผิดอาญา ไม่ว่าจะมีความผิดอาญาเกิดขึ้นจริงหรือไม่ หากผู้กระทำรู้อยู่แล้วแต่ไปแจ้งข้อความอันเป็นเท็จเกี่ยวกับความผิดอาญาดังกล่าว ก็เป็นความผิดตามมาตรา 172 / แต่หากเป็นกรณีที่ไม่ได้มีความผิดอาญาเกิดขึ้น+ผู้กระทำรู้อยู่แล้ว แต่ไปแจ้งข้อความว่ามีการกระทำความผิดอาญาเกิดขึ้นจะผิดตามม. 173 ด้วย
· การกระทำความผิดตาม
ม.นี้เป็นความผิดสำเร็จเมื่อพงส.ได้ทราบข้อความที่จำเลยแจ้ง ส่วนข้อความจะเป็นความเท็จหรือไม่ คดีที่ผู้ต้องหาถูกฟ้องว่ากระทำความผิดเนื่องจากการแจ้งข้อความอันเป็นเท็จ
ของจำเลยนั้นศาลจะมีคำพิพากษาอย่างไร และถึงที่สุดแล้วหรือไม่
มิใช่ข้อสำคัญจะฟังว่าจำเลยกระทำความผิดหรือไม่
· ความสำคัญของคดีแจ้งความเท็จอยู่ที่ว่า
จำเลยเห็นเหตุการณ์การกระทำผิดของผู้อื่นตามที่ให้การต่อพงส.หรือไม่
ไม่ได้อยู่ที่ว่าผู้อื่นกระทำผิดหรือไม่
เพราะแม้ผู้อื่นกระทำผิดจริงแต่ถ้าจำเลยไม่เห็นการกระทำผิดแล้วบังอาจให้การว่าเห็น
ก็มีความผิดฐานแจ้งความเท็จ
· เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าข้อความที่จำเลยแจ้งต่อพนักงานสอบสวนนั้นเป็นความจริง โดยแจ้งไปตามข้อเท็จจริงที่ปรากฏ
จำเลยย่อมไม่มีความผิดฐานแจ้งความเท็จตามม.นี้
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น